Elvan Bil – Dün, bugün, yarın...

Bu benim senfonim olacak

elvan bil - 31/12/2012

"Küçük imkanlarla yetinerek yaşamak, lüks yerine zarafeti, moda yerine inceliği aramak, saygın değil değerli olmak, zengin değil varlıklı olmak, çok çalışmak, sessizce düşünmek, nazikçe konuşmak, dürüst davranmak, yıldızları ve kuşları, bebekleri ve bilgeleri açık yürekle dinlemek, her şeye neşeyle katlanmak, her şeyi cesurca yapmak, fırsatları beklemek, asla acele etmemek, kısacası maneviyatın, kendiliğinden ve bilinçsizce, sıradanlığın içinden yükselmesine izin vermek; işte benim senfonim bu olacak." -- William Ellery Channing

Devamı »

Kategori: Yazılar |

Eren’in yılbaşı kurabiyeleri

elvan bil - 28/12/2012

Yeni yıl kurabiyeleri….. Defne 15 yaşında olduğuna göre 15 yıldır hiç ara vermeden sürdürdüğüm yeni yıl geleneğim. Gece herkes uyuduktan sonra süsleyip, sabah henüz kimse uyanmadan kalkıp paketlediğim yeni yıl kurabiyelerimiz. Çocuklarımın, yeni yıl neşesi… Kırmızı sepetin içinde arkadaşlarına dağıttıkları tarçınlı, zencefilli mutluluk paketleri. Benim hayatımın en mutluluk verici ritüellerinden birisi; bu kurabiyeleri yapmak için geçirdiğim iki yorucu gün… İlk kez bu yıl bir geleneği bozdum üzerine not yazmadım :(( Defne, 4-5 yıldır okulda kurabiye dağıtma işinin çocukca olduğunu düşünür oldu :(( Eren’se halâ heyecanla bekliyor kurabiyelerin hazırlanmasını. Sabah sepeti koluna takıp, gururl...

Devamı »

Kategori: Tarifler |

Yılbaşı keki

elvan bil - 24/12/2012

Efi’min şahane görüntülü yılbaşı keki…… Tadı için bir şey söyleyemiyorum zira tadına ancak yılbaşında bakabilecekmişiz :(( İçinde neler var? Klasik bir Christmas kek sanırım; kuru meyvelerin bir gece önceden rom la ıslatıldığı, bademli fındıklı, portakal kabuğu rendeli…. İçinde ne var tatmadan bilemem ama dışına bakınca: “Yok kesmeyelim, kıymayalım bu güzel görüntüye!” diyesi geliyor insanın. Ellerine sağlık kardeşim :))

Devamı »

Kategori: Tarifler, Kekler |

Bizim evde yılbaşı

elvan bil - 20/12/2012

Defne küçücüktü bu çamı aldığımızda. Her yıl, birlikte süslediğimiz çamın önünde, elinde kurabiye sepeti ve kırmızılı giysileriyle poz verirdi. Çamı süslerken, mutluluktan bir kanat bulsa uçacak gibi olurdu. Noel babaya yazdığı mektubu zarfa koyar, götürüp postanaden atayım diye bana teslim eder, sonra günlerce mektupta yazdığı dileklerin gerçekleşmesi için küçücük ellerini kalbinin üstüne koyar dua ederdi. 5 yaşındaydı, Noel Babadan pembe bir sindirella kıyafeti istedi. Tabii bu zor isteği yerine getirmek bana düştü :)) Çaktırmadan ölçüsünü aldım, modelini çizdim, terziye diktirdim. Bir de günlerce iş yerimde başına minik pembe güllerden bir taç hazırladım. Elbiseyi, kocaman bir kutuya, par...

Devamı »

Kategori: Dekorasyon |

Renkler...

elvan bil - 11/12/2012

Nerede eğlenceli, güzel bir mutfak malzemesi görsem hemen dalıyorum. Renkli döküm tencereler, cıvıl cıvıl slikon kaşıklar, bardak tabak..... Başka hiçbir şey beni bu kadar mutlu etmiyor. Ben, "masamdaki gülleri, boynumdaki pırlantalara tercih ederim" tür kadınlardanım galiba :))) Eğlenceli detaylar, mutfakta geçirilen zamanı daha da keyifli hale getiriyor. Bu şirin kalpleri, Efi Finlandiya'dan getirmişti. Kalplerin kenarındaki karanfilleri gördünüz mü? Yaratıcılık bu işte :))

Devamı »

Kategori: Yazılar |

Yeni yıl neşesi

elvan bil - 08/12/2012

Dergilerin sayfaları, dükkânların vitrinleri, evlerin pencereleri ışıldamaya başladı. Mutluluk bu...... Ne geleneği olursa olsun, neyi temsil ediyor olursa olsun; bir çam ağacını, bir evin kapısını, pencerelerini süslemek çocukları mutlu ediyorsa hatta ben bununla mutlu oluyorsam ne için olduğunun ne önemi var.... Bir hafta önceden sözleştim çocuklarla, bu akşam çamımızı çıkarıyoruz... Bahçedeki çamı renkli ışıklarla süsleyeceğiz... Bu 2-3 hafta yılın en sevdiğim zamanı.... Kurabiye süslemeleri, hediye paketleri, bol bol kırmızı, çokça ışıltı.. Eren kırmızı burunlu Rudolf'un şarkısını söyler durur... Evde tarçın, zencefil, portakal kokusu... Nasıl mutlu olurlar çamın yanıp sönen ışıklarını g...

Devamı »

Kategori: Yazılar |

Bungee jumping

elvan bil - 04/12/2012

Kış geldi, yine elimi eteğimi çektim hayattan. Bu yıl ilkokul 4. sınıfı okuyorum. Arada bir lise 2'ye de gittiğim de oluyor. Önümüzdeki Pazartesi lise 2. sınıf ingilizce sınavım var :)) Kitapçılar yine mabedim: okuyamaya fırsat bulamadığım ama durmadan aldığım romanlar, yardımcı ders kitapları..... Rüyalarım bile benim değil; kâh kafa tutuyorum 4. sınıf ingilizce öğretmenine niye 99 'u 100 yapıvermedin diye, kâh yeni flörtüne takılıp beni yalnız bırakan arkadaşıma söyleniyorum: " "yalnızlık uğruna her şeyi terkettiğin bir aşkın sonu" Lise bölümünün boş koridorlarında geziniyorum tek başıma. Bu benim olmayan rüyaların tek güzel tarafı fonda hep bir müzik olması. Gençliğin rüyası bile müzikal...

Devamı »

Kategori: Yazılar |